رقیب پورشه ماکان از آستین آلپاین بیرون می‌زند!

[ad_1]



هنوز آلپاین A110 جدید وارد نمایندگی‌ها نشده اما این موضوع باعث نشده تا این برند احیا شده‌ی فرانسوی تولید یک شاسی‌بلند جدید را نادیده بگیرد.


اتو اکسپرس که با منابع نزدیک به کمپانی مصاحبه داشته می‌گوید شاسی‌بلند این شرکت در سال 2019 معرفی خواهد شد و مدلی بسیار مهم برای کمپانی به شمار خواهد رفت زیرا انتظار می‌رود سود آن باعث تولید خودرویی اسپورت شود.


باور بر این است خودروی یاد شده که هنوز فاقد نام است از طراحی A110 الهام بگیرد. منابع داخلی شرکت گفته‌اند که مالکان باید انتظار کابینی لوکس را داشته باشند که همین امر باعث خواهد شد حریفانی چون آلفارومئو استلویو و پورشه ماکان با چالش مواجه شوند.


علیرغم دسترسی به پلتفرم‌های مختلف در گروه رنو-نیسان، گفته شده شاسی‌بلند جدید آلپاین به‌صورت دیفرانسیل عقب و چهار چرخ محرک ارائه خواهد شد بنابراین این برند می‌تواند برای انتخاب معماری صحیح به‌سوی مرسدس بنز و یا حتی اینفینیتی حرکت کند.


یکی از پیشرانه‌هایی که قاعدتاً نیروبخش این خودرو خواهد بود نسخه 4 سیلندر 1.8 لیتری توربو است که خروجی نزدیک به 300 اسب بخار دارد. هنوز صحبت درباره پیشرانه‌های پرحجم‌تر زود است اما مقامات رسمی آلپاین قبلاً گفته‌اند که احتمال تولید نسخه هیبرید و حتی تمام الکتریکی وجود دارد.

احتمالاً بهای شاسی‌بلند آلپاین در بریتانیا از حدود 40 هزار پوند آغاز خواهد شد و حدود 6 هزار پوند ارزان‌تر از پورشه ماکان خواهد بود.

[ad_2]

لینک منبع

اولین تصاویر رسمی از رنو مگان RS

[ad_1]

تقریباً دو ماه دیگر تا رونمایی رسمی از رنو مگان RS باقی مانده است اما برای دیدن شمای کلی خودرو لازم نیست این قدر منتظر بمانیم. خوشبختانه مجموعه‌ای از تصاویر ثبت شده به‌عنوان پتنت در سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO)، را از تمامی زوایا به‌خوبی نشان می‌دهند.


همان گونه که انتظار داریم، مگان RS ظاهری تهاجمی‌تر نسبت به مدل GT دارد و البته بر اساس تصاویر جاسوسی و رندرهایی هم که تاکنون دیده‌ایم به نظر می‌رسد. ویژگی‌هایی چون ورودی‌های هوای بزرگتر در جلو و دو شکاف در پشت گلگیرهای جلو و طرفین سپرهای عقب، اسپویلر سقفی عقب، اگزوز بزرگ میانی ذوزنقه‌ای شکل و پره‌های عمودی دیفیوزر عقب این خودرو را نسبت به مدل‌های عادی مگان متمایز می‌سازد.

Renault Megane GT
Renault Megane GT

با اندکی دقت بیشتر می‌توان اندکی تغییر در گرافیک چراغ‌های جلو و عقب را نیز مشاهده کرد. البته ممکن است این موارد در به‌روزرسانی و فیس‌لیفت مگان عادی نیز دیده شوند.

Renault Megane RS

این تصاویر همراه با جزئیات فنی مگان RS نیست اما تاکنون بسیاری از ویژگی‌های فنی این خودرو فاش شده‌اند. به‌عنوان مثال می‌دانیم که پیشرانه آن چهار سیلندر 1.8 لیتری یا 2.0 لیتری مشابه آلپاین A110 و از نوع توربو با قدرتی حدود 300 اسب بخار می‌باشد. گیربکس نیز از دو نوع دستی و یا اتوماتیک دوکلاچه قابل انتخاب خواهد بود. فرمان پذیری هر چهار چرخ با سیستم 4Control نیز تأیید شده است.

Renault Megane RS

مگان به‌زودی در نسخه عادی سدان وارد بازار کشورمان خواهد شد و اگر بتواند مانند برادر بزرگتر خود یعنی تلیسمان عمل کند، موفقیت بزرگی برایان قابل پیش‌بینی خواهد بود.

[ad_2]

لینک منبع

احتمال تولید رنو Zoe RS در آینده‌ای نزدیک

[ad_1]



اولین با خبرهای احتمالی تولید رنو Zoe RS در ماه آوریل منتشر شد و هم‌اکنون این کمپانی فرانسوی اطلاعات بیشتری درباره آینده احتمالی این خودرو را اعلام کرده است.


رئیس بخش اسپورت رنو در مصاحبه با اتوکار تأیید کرده که پروتوتایپ قدرتمندترین سوپرمینی تمام الکتریکی رنو قبلاً ساخته شده است.
او گفت:

ما در حال فکر درباره ساخت Zoe RS هستیم اما این یک پروژه بزرگ است که زمان می‌برد. پرفورمنس باتری‌ها ارتقا یافته و به نقطه‌ای رسیده که هم‌اکنون عملی هستند، موضوعی که قطعاً در چند سال پیش میسر نبودند. بنابراین مطالعات آغاز شده است.


این مدیر رنو گفت یکی از کلیدی‌ترین چالش‌های ساخت Zoe RS مطمئن شدن از این موضوع خواهد بود که Zoe RS باید هندلینگ چشمگیری در حد مدل‌های گذشته رنو اسپورت داشته باشد.
او ادامه داد:

خودروی ساخت رنو اسپورت باید به خوبی عمل کند و این یک چالش است. به منظور حل موضوع وزن باتری‌ها و حفظ چابکی خودرو ما وظیفه‌ای سخت داریم.


اگرچه توسعه‌ی چنین خودرویی قطعاً یک چالش خواهد بود اما فروش آن به طرفداران خودروهای پرفورمنس چیزی کاملاً مهم است. اگر Zoe RS رنگ واقعیت به خود گیرد رنو نیز باید بهایی رقابتی روی آن بگذارد تا مصافی سخت بین آن با حریفان درگیرد.

[ad_2]

لینک منبع

تغییرات رنو اسپیس مدل 2017

[ad_1]



رنو در حال عرضه مدل اسپیس 2017 در بازار اروپا بوده و در همان زمان نیز تمامی جزئیات و گالری تصاویر آن را منتشر کرده است.


به‌روزرسانی پنجمین نسل اسپیس با تغییرات خیلی زیادی برای کراس اووری که از سال 2015 تاکنون در بازار حضور دارد همراه نبوده است.


مهم‌ترین به‌روزرسانی این خودرو اضافه شدن پیشرانه جدیدی است که توسط بخش رنو اسپورت توسعه یافته است. این پیشرانه TCe 225 EDC نام داشته و همان واحدی است که در مدل آلپاین A110 وجود دارد. البته این پیشرانه 1.8 لیتری توربو بجای خروجی 252 اسب بخاری محصول آلپاین، در رنو اسپیس قدرت 225 اسبی و گشتاور 300 نیوتون متری دارد.


پیشرانه مذکور تنها با یک گیربکس 7 سرعته دوکلاچه همراه می‌شود. رنو ادعا می‌کند شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت خودرو در 7.6 ثانیه ثبت شده و در هر صد کیلومتر نیز به‌صورت ترکیبی 6.8 لیتر سوخت مصرف می‌کند.


رنو اسپیس 2017 همچنین با دو پیشرانه دیزلی نیز همراه است که به ترتیب با کدهای dCi 130 و dCi 160  شناخته می‌شوند.


رنو همچنین رنگ جدید خاکستری تیتانیوم، دو رینگ جدید 18 و 19 اینچی را به خودرو اضافه کرده است. این خودرو هم‌اکنون دارای صندلی‌های جلوی سرد شونده، پوشش چرم خاکستری سفارشی و نورپردازی جدید LED در کابین می‌باشد.


جدیدترین نسل سیستم اطلاعات سرگرمی R-Link 2 رنو نیز در اسپیس 2017 وجود داشته و سیستم‌های اپل کارپلی و اندروید اتو نیز در آن به چشم می‌خورند.

رنو نسخه مخصوصی از این خودرو را ارائه می‌کند که سه صندلی ردیف دوم با دو صندلی مجزای قابل تنظیم و گرم شونده جایگزین شده است.

[ad_2]

لینک منبع

کوئید هندی یا کوئید برزیلی…تفاوت در چیست؟

[ad_1]

سام کاویانی: کوئید مدلی از رنوست که اکنون دومین تجربه تولیدی خود را در برزیل طی می‌کند. تابه‌حال، این هاچ‌بک اقتصادی تنها در هند تولید می‌شد؛ اما هفته پیش، از نسخه آمریکای لاتینی این خودرو در نمایشگاه خودروی بوئنوس آیرس 2017 رونمایی شد.


حال درس کوتاهی از تاریخ را مرور کنیم. اگر خاطرتان باشد، نخستین حضور جهانی رنو کوئید، سال 2015 میلادی و در هند استارت خورد. با قیمتی که به نحو تکان‌دهنده‌ای پایین بود، یعنی 256 هزار روپیه (حدود 4 هزار دلار). این خودرو به ستاره صحنه بدل شد و نام رنو را به‌عنوان بازیگری عمده در کلاس خودروهای اقتصادی مطرح ساخت.


بااین‌وجود، موسسه ایمنی GLOBAL NCAP در پارسال سوتی را بر بالای سر کوئید نواخت و آن‌هم زمانی بود که این هاچ‌بک ساخت هند را تحت آزمون تصادف قرار داد. امتیازات مربوط به تست تصادف این خودرو هیچ حرفی برای گفتن نداشت و مشابه با امتیازات رقبای اصلی آن ازجمله ماروتی سوزوکی 800 و هیوندای یون بود. در اواخر آن سال، رنو معدود تغییراتی را در ساختار بدنه این هاچ‌بک اعمال نمود و با تکیه بر این تغییرات توانست در تست بعدی یک ستاره ایمنی را کسب نماید.


بعد از انجام تست، سازمان GLOBAL NCAP اعلام کرد که تقویت ساختاری بدنه‌تنها در بخش مربوط به راننده این خودرو اعمال شده است و هیچ نوعی تقویتی نیز در قسمت مربوط به سرنشین نسخه بروز رسانی شده کوئید انجام نگرفته است.
در آن‌سوی میدان، نسخه برزیلی کوئید از تجهیزات ایمنی بسیاری ازجمله 4 عدد کیسه هوا (2 عدد جلو و 2 عدد کناری) و به‌موازات آنها لنگرگاه‌هایی برای صندلی بچه (2 لنگرگاه ISOFIX) بهره می‌برد. ضمن اینکه، سامانه‌های ترمز ABS و EBD هم به‌صورت استاندارد در آن نصب شده‌اند.


نسخه برزیلی کوئید به‌زودی در موسسه ایمنی LATIN NCAP مورد آزمایش قرار می‌گیرد و ما کاملاً مطمئنیم که این نسخه نتایج بهتری را از همزاد هندی خود کسب خواهد نمود. پس با ما یعنی سایت «CARDEKHO» همراه باشید تا چرایی این نتیجه‌گیری را برایتان تحلیل کنیم!


وزن رنو کوئید برزیلی تقریباً 100 کیلوگرم سنگین‌تر از آن نسخه‌ای است که در هند تولید می‌شود. در برزیل تنها نسخه 1 لیتری کوئید عرضه خواهد شد که وزن آن معادل 790 کیلوگرم است. در مقابل، نسخه معادل هندی این خودرو تنها 699 کیلوگرم وزن دارد! و علت وزن خالص بیشتر در نسخه برزیلی کوئید تنها می‌تواند ناشی از تقویت ساختاری بدنه و نیز امکانات ایمنی اضافه شده به آن باشد.


روی‌هم‌رفته نسخه برزیلی کوئید از نمای ظاهری یکسانی با آن نسخه‌ای که در هند فروخته می‌شود، بهره می‌برد اما در عوض، حجم قابل‌ملاحظه‌ای از تفاوت بین این دو وجود دارد. برای مثال، بر روی نسخه برزیلی کوئید، تایرهای ضخیم‌تر و پهن‌تری سوار شده‌اند (سایز 165/70). این تایرها نیز بر روی رینگ‌های آلومینیمی به سایز 14 اینچ پیچیده شده‌اند، رینگ‌هایی که بروی آنها پرداخت خاکستری رنگ تیره‌ای اعمال شده است؛ اما نسخه هندی کوئید از رینگ‌های استیل به سایز 13 اینچ بهره می‌برد که بر روی آنها تایرهایی به سایز 155/80 نصب شده‌اند. رنو باید تایرهای 14 اینچی را برای کوئیدهای 1 لیتری ساخت هند عرضه کند. (توصیه کارشناس هندی سایت CARDEKHO به شرکت رنو)


نکته قابل‌ملاحظه دیگر در رنو کوئید برزیلی به داخل کابین آن مربوط می‌شود. جایی که یک صفحه نمایش اطلاعات-سرگرمی چندرسانه‌ای به سایز 7 اینچ در آن نصب شده است. مشابه همین صفحه در نسخه هندی کوئید هم دیده می‌شود اما کمی تفاوت بین آن دو وجود دارد. در رنو کوئید برزیلی، آخرین نسخه از این صفحه نصب شده است که مشابه آن فعلاً تنها در رنو داستر/نیسان ترانو و نیز رنو لودگی (LODGY) در بازار هند دیده می‌شود. ضمن اینکه، در نسخه برزیلی کوئید امکاناتی چون دوربین دید عقب و نمایشگرهای ثبت‌کننده‌ای چون Eco Scoring و Eco Coaching این صفحه را پشتیبانی می‌کنند. (این نمایشگرها میزان مصرف سوخت در خودرو و مسافت باقی مانده تا اتمام باک بنزین و… را نشان می‌دهند).
رنو کوئید برزیلی از پانل سنتی و مرسوم با سه صفحه مدرج در پشت فرمان خود بهره می‌برد. این در حالی است که در نسخه هندی کوئید تنها صفحه دیجیتالی عرضه می‌شود. وجود سه صفحه مدرج در پشت فرمان نه‌تنها نمای ظاهری بهتری دارد بلکه مزیتی برای سرعت‌سنج یک خودرو محسوب می‌شود. ناگفته نماند که صفحه مدرج آنالوگ در نسخه هندی کوئید کلاً عرضه نمی‌شود.

با آنکه فرم فرمان در دو نسخه هندی و برزیلی کوئید از ظاهر همسانی برخوردارند اما در نسخه برزیلی کوئید، جزییاتی از تریم پیانو بلک به کناره‌های فرمان تزریق شده است. هرچند که این کار به بهای دست رفتن بخش جزئی از پوشش چرمی در آن منجر شده است. همچنین تریم پیانو به لک در کنسول مرکزی و پیرامون دسته‌دنده نسخه برزیلی کوئید هم به کار رفته است.

کنترلرهای مربوط به سیستم تهویه مطبوع دستی نسخه برزیلی کوئید در محلی پایین‌تر از کنسول مرکزی آن نصب شده‌اند. محلی که در نسخه هندی کوئید، جایگاه دکمه‌های شیشه برقی و کنترلرهای گیربکس AMT آن است. در نسخه برزیلی کوئید این محل می‌تواند مکانی برای تنظیم‌کننده‌های واحد اطلاعات – سرگرمی آن باشد. دریچه‌های مرکزی سیستم تهویه مطبوع در نسخه آمریکای لاتینی کوئید، در قیاس با نمونه سست و بی‌دوام و سخت انتقادبرانگیز تیپ “باز و بسته شونده” نسخه هندی آن، محکم و با دوام به نظر می‌رسد. همچنین دکمه‌های کنترلی شیشه‌های برقی، قفل مرکزی و سامانه تهویه مطبوع نیز در نسخه برزیلی کوئید از ظاهر خیلی مرغوب‌تری سود می‌برند.


علاوه بر این، جزییات دیگری هم در رنو کوئید برزیلی دیده می‌شوند که نمای ظاهری ممتازتری را برای آن مهیا ساخته‌اند. از آن جمله می‌توان به آینه‌های جانبی تاشو با قابلیت تنظیم برقی، رها کننده الکتریکی درب صندوق عقب، بخارزدای شیشه عقب، برف‌پاک‌کن عقب به همراه شیشه‌شور و مواردی از این دست اشاره داشت.


در نسخه برزیلی کوئید، کنسول مرکزی تا جاپایی عقب امتداد یافته است و کل فضای داخل صندوق عقب آن نیز مفروش است و برخلاف نسخه هندی، از پانل‌هایی برای حفاظت از قسمت‌های لخت بدنه در داخل صندوق خود سود می‌برد. بااین‌وجود، حجم فضای صندوق عقب در قیاس با نسخه هندی کوئید به میزان 10 لیتر کمتر است.


پوشش عرضه شده در صندلی‌های نسخه برزیلی رنو کوئید نیز، آشکارا مرغوب‌تر به نظر می‌رسند و صندلی‌های عقب هم از کمربندهای ایمنی جمع شونده بهره برده و همچنین سه پشت‌سری مجزا و قابل تنظیم بر روی آنها نصب شده است. این در حالی است که در نسخه هندی کوئید کمربندهای ایمنی جمع شونده ارائه نشده و پشت‌سری‌ها هم به حالت ثابت هستند.


به لحاظ فنی، رنو کوئید ساخت برزیل از یک پیشرانه 1 لیتری و سه سیلندر بنزینی SCe نیرو می‌گیرد که عین همان پیشرانه در رنو کوئید 1 لیتری ساخت هند نیز دیده می‌شود. همچنین، گیربکس 5 سرعته دقیقاً مشابه یکدیگر هستند و ارقام مربوط به توان خروجی و گشتاور آنها نیز یکسان است: 67 اسب بخار و 92 نیوتن متر. ضمن اینکه، انتظار می‌رود که نسخه برزیلی کوئید با گیربکس 5 سرعته AMT با کد EASY-R نیز به بازار عرضه شود.


حال به ما اجازه دهید که درباره آیتم قیمت سخن بگوییم. بهای نسخه پایه رنو کوئید در برزیل از 29,900 رئال (9,200 دلار) آغاز و به 39,900 رئال (12,300 دلار) ختم می‌شود که تقریباً معادل 585 الی 781 هزار روپیه است. این در حالی است که نسخه 1 لیتری کوئید در بازار هند با رنج قیمتی بین 354 الی 456 هزار روپیه و یا تقریباً بین 5,500 الی 7,100 دلار قابل ابتیاع است. اختلاف قیمت بین دو نسخه بیش از 200 هزار روپیه (3,100 دلار) است!


آیا همچون بازار برزیل، تمایل دارید که پول بیشتری را برای خودرویی ایمن‌تر با تجهیزاتی بیشتر خرج کنید؟ اجازه بدهید که ما هم از نظراتتان مطلع شویم.

منبع: CARDEKHO

[ad_2]

لینک منبع